Τίτλος: Μισό σύννεφο στην τσέπηΕκδότης: Εκδόσεις Καλειδοσκόπιο
ISBN13: 9789604712786
Ημερομηνία έκδοσης 20/7/2024
Εικονογράφος: Μαριλένα Μελισσηνού
Είδος: Μυθιστορήματα για παιδιά
Σελίδες: 160
«Και τι πειράζει που δε θέλει η αδερφή σου να έρθει;» είχε πει η Ελπίδα εκείνο το απόγευμα κι ο Σπύρος συμφώνησε κουνώντας το κεφάλι. «Έτσι κι αλλιώς, τον δρόμο τον ξέρεις, δεν τον ξέρεις;»
Τον ήξερα, αλλά…
«Οπότε θα είσαι η οδηγός μας» πανηγύρισε η φίλη μου και το στομάχι μου σφίχτηκε. Εγώ ποτέ δεν ήμουν οδηγός κανενός. Μια ζωή οι άλλοι οδηγούσαν εμένα – η μαμά, η γιαγιά, η Έλλη.
«Εντάξει» είπα άκεφα και πήρα πρώτη το μονοπάτι.
Δειλά, διστακτικά.
Θα πάμε ως την κορυφή του λόφου, είπα μέσα μου. Και μετά θα γυρίσουμε στο Γαλάζιο Ακρογιάλι.
Η μέτρια Άννα και η χαρισματική Έλλη. Η μαμά, που όλο τρέχει να προλάβει. Η Μελίνα, που τα πάντα τής φταίνε. Το σπιτάκι με την πράσινη πόρτα. Ο γκρινιάρης Ηλίας και η πολυταξιδεμένη Ελπίδα. Η Μυστική Παραλία. Ο φοβητσιάρης Σπύρος και η ατρόμητη Χριστίνα. Το αυτοκίνητο-καρχαρίας κι ο Πύργος των Καταιγίδων. Ο παράξενος κύριος Θόδωρος και το κόκκινο βαρκάκι του. Ο Όρμος των Πειρατών. Ένα μυστήριο – μπορεί και δυο. Και τρεις μήνες που θ’ αποδείξουν στην Άννα πως τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο– ακόμα κι αν έχεις για μοναδική σου περιουσία μισό σύννεφο στην τσέπη.
Το μυθιστόρημα της Ελένης Γεωργοστάθη, με φόντο το ελληνικό καλοκαίρι και τις περαστικές φιλίες της παραλίας, ακολουθεί καταπόδας τις μικρές και μεγάλες ανατροπές της ζωής της ηρωίδας του, ενός παιδιού μονογονεϊκής οικογένειας που τα φέρνει πολύ δύσκολα οικονομικά, ακροβατεί μαζί της ανάμεσα στην παιδική ανεμελιά και στη σκληρή πραγματικότητα, ανάμεσα στη γενναιοδωρία καινούργιων φίλων και στον κίνδυνο που καραδοκεί αθέατος. Ταυτόχρονα, φέρνει στο προσκήνιο ευαίσθητα κοινωνικά ζητήματα, με κυρίαρχο αυτό της ευαλωτότητας παιδιών που προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα σε έναν κόσμο στον οποίο η ισότιμη πρόσβαση σε ευκαιρίες και κοινωνικά αγαθά δεν είναι αυτονόητη.
Διακρίσεις
Βραβείο Πηνελόπη Μαξίμου του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου
Τιμητική διάκριση White Raven 2025
Στα καλύτερα βιβλία της Κόκκινης Αλεπούς για το 2024
Αγοράστε από: Εκδότη
Κριτικές
Σε μια εποχή που ο καταιγιστικός ρυθμός της δράσης και οι σούπερ ήρωες έχουν την τιμητική της στη παιδική και νεανική λογοτεχνία, να ένα ωραίο μυθιστόρημα πιο εσωτερικής καύσης που αντιστέκεται στον συρμό. Τα παιδιά δεν αναζητούν στο βιβλίο απαραιτήτως τον ρυθμό της σειράς που παρακολουθούν στις διαδικτυακές πλατφόρμες ή στα βιντεοπαιχνίδια τους. Έχουμε πλούσιο υλικό και παράδοση για να χαράξουμε και άλλους δρόμους. Το ανά χείρας βιβλίο το αποδεικνύει. Το μέτρο που επιβάλλει η ελληνική φύση και το κλίμα (ή ό,τι έχει μείνει από αυτά) αλλά και η ίδια ελληνική γλώσσα (με τα «Γαλάζια Ακρογιάλια της», λέξεις που και μόνο με τον ήχο τους εκπέμπουν γαλήνη και διαφάνεια) προτείνουν μια άλλη ανάγνωση της σύγχρονης ζωής. Όχι για μια νοσταλγική φυγή στο παρελθόν. Αλλά για μια νέα πυξίδα στον σύγχρονο τρόπο ζωής.
Ελένη Σβορώνου, oanagnostis.gr
Η Ελένη Γεωργοστάθη έγραψε ένα βιβλίο που δείχνει ότι η πορεία προς την ενηλικίωση δεν περνά πάντα μέσα από εντάσεις και κραυγαλέα περιστατικά. Ότι το ελληνικό καλοκαίρι δεν είναι μόνο ξέγνοιαστες διακοπές σε «γαλάζια ακρογιάλια» με ξαπλώστρες, ότι τα καθημερινά πράγματα, όπως ένα σπίτι που σε περιμένει να γυρίσεις από τις διακοπές, δεν είναι αυτονόητα για όλους. Κι όμως, η συγγραφέας γράφει ένα τρυφερό και αισιόδοξο βιβλίο. Ένα βιβλίο που, χωρίς να φωνασκεί, (μας) υπενθυμίζει ότι ακόμα και στα δύσκολα το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να συνεχίσεις να ονειρεύεσαι. Να συνεχίσεις να «ζωγραφίζεις» στις δικές σου φεγγαρόπετρες έστω και μισό σύννεφο. Και δεν χρειάζεται πάντα ένα καράβι για να σε ταξιδέψει. Αρκεί και μια μικρή βαρκούλα για να μπορέσεις να δεις τον κόσμο και την ομορφιά του από μια άλλη οπτική.
Κατερίνα Ζαμαρία, η αυγή
Αυτό το ελληνικό καλοκαίρι, αυτό το καθολικό, πλήρες τοπόσημο, αποτυπώνεται καλοχορδισμένο στο μυθιστόρημα της Ελένης Γεωργοστάθη, όχι με όρους φολκλόρ και τραντίσιοναλ ατραξιόν, αλλά συγκολλημένο επιδέξια στους αρμούς της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας, της οικονομικής κρίσης και δυσπραγίας, μιας μονογονεϊκής οικογένειας που βρίσκεται στον αέρα. Μια μάνα που τα φέρνει δύσκολα πέρα, διάφορες περσόνες της ελληνικής πασαρέλας που παρελαύνουν κουβαλώντας τον εαυτό τους παντού αμετάλλακτο, ιστορίες που ξετρυπώνουν από παντού στα μικρά μέρη, δυο διαφορετικές αδερφές που προσπαθούν να βρουν ερείσματα και να βγάλουν μικρές, έστω, ρίζες στο πρόσκαιρο πέρασμά τους από τον τόπο, παιδιά που παίζουν, που αναμειγνύονται, που ξεδιπλώνουν τις προσωπικότητές τους, που διαφέρουν και δεν είναι φωτοκόπιες. Και μέσα σε όλα, στη θερινή ραστώνη και την ανεμελιά, στη γενναιοδωρία και την καλοσύνη, στις φιλίες που χτίζονται, έστω πάνω στην άμμο, μια υποψία που γίνεται απειλή. Η παρενόχληση που μυρίζει αρπαγή και οι συνηθισμένοι άνθρωποι που ζουν δίπλα μας και κανείς δεν τους βλέπει, παρά μόνο ίσως όταν είναι αργά. Αυτό το λεπτό ζήτημα, καθώς και την ανισότητα ευκαιριών η οποία έχει επιταθεί πλέον στις μέρες μας, αφού ολοένα και περισσότερα παιδιά δεν έχουν την αυτονόητη -στο μυαλό μας- πρόσβαση σε αγαθά, υπηρεσίες και ψυχαγωγία, ανασηκώνεται μέσα στο μυθιστόρημα με τον όμορφο, ταξιδιάρικο, διττής σημασίας τίτλο.
Απόστολος Πάππος, elniplex.com
Το μυθιστόρημα της Γεωργοστάθη κουβαλά μια γνησιότητα, όχι μόνο επειδή οι ήρωες κινούνται μακριά από το life style, την επιτηδευμένη καλοζωία και τον νεοπλουτισμό –χωρίς στιγμή να βουτούν στη μιζέρια και την ηττοπάθεια– αλλά και γιατί ακτινοβολεί την τιμιότητα του καθαρού βλέμματος της ηρωίδας, που σκιαγραφεί τον κόσμο γύρω της με έναν ποιητικό ρεαλισμό, έναν ρεαλισμό που δεν κρύβει τίποτα από την πραγματικότητα, αλλά ταυτόχρονα δεν «πνίγει» το αναγνωστικό κοινό, δεν το κάνει να ασφυκτιά, αντίθετα, το κρατά από το χέρι, παροτρύνοντάς το αθόρυβα να αναλογιστεί τις αξίες της ζωής και ανυψώνοντάς το ψυχικά μέσα από τη λογοτεχνικότητα του κειμένου και την ευχαρίστηση της ανάγνωσης.
Χρυσάνθη Τσιαμπαλή, diastixo.gr
...ένα πραγματικά εξαιρετικό μυθιστόρημα και η καλή λογοτεχνία δεν έχει ηλικία. Επιπλέον είναι ένα βιβλίο που σκύβει με γνώση και ευαισθησία στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά στην εφηβεία, πρώιμη και μη, άρα απολύτως χρήσιμο και για τους γονείς, που συχνά πορεύονται στο σκοτάδι.
Κώστας Στοφόρος, Δρόμος της Αριστεράς
Η συγγραφέας προσεγγίζει με απαράμιλλο ρεαλισμό την ηλικία των ηρώων, τον ενθουσιασμό, τις έριδες, το δέσιμο, τη ζήλια που τρυπώνει στις σχέσεις τους. Αναδεικνύει όμως ακόμα την επίδραση που έχει η διαπαιδαγώγιση στο χαρακτήρα των παιδιών• η ενθαρρύνση, τα στερεότυπα, η γενικότερη στάση ζωής. Προσωπικά εντυπωσιάστηκα με το πως κατάφερε να εντάξει ισορροπημένα στην ιστορία της τις δυσκολίες της σύγχρονης ελληνικής οικογένειας, τη φτώχεια, την εποχική εργασία, την ανασφάλεια που επηρεάζει αναπόφευκτα τα παιδιά.
Eirini Koutmou, biblia_gia_ta_paidia
.
.
Το μισό σύννεφο στην τσέπη είναι το όραμα για κάτι αισιόδοξο και διαφορετικό, είναι η ίδια η αυτόφωτη παιδική ηλικία και μας άρεσε τόσο πολύ!
Τα καλοκαίρια, ειδικά όταν είμαστε παιδιά, ο χρόνος αλλάζει μορφή. Επεκτείνεται, στροβιλίζεται, διαστέλλεται και συστέλλεται. Ίσως γι’ αυτό όλες και όλοι γυρίζουμε στο σχολείο τον Σεπτέμβριο αδιόρατα διαφορετικοί, αλλαγμένοι, πιο σοφοί, πιο γεμάτοι.
Η Άννα ζει το μεταμορφωτικό καλοκαίρι της, εκείνο που θα τη βοηθήσει να βγει από το κουκούλι της και να γίνει πεταλούδα. Θα γνωρίσει καλύτερα τον εαυτό της και θα ανακαλύψει τη δύναμη που κρύβει μέσα της. Δειλά στην αρχή, αλλά πιο αποφασιστικά στη συνέχεια, θα ξεκινήσει την αναζήτησή της.
Στο εξώφυλλο η Μαριλένα Μελισσηνού αποδίδει με πολύ όμορφο τρόπο αυτή την εύθραυστη ισορροπία του μεγαλώματος και στολίζει τις σελίδες του βιβλίου με υπέροχα σκίτσα. Θα μπορούσαν να είναι τα σχέδια στα περιθώρια ενός σχολικού τετραδίου ή στο ημερολόγιο της Άννας.
Η Ελένη Γεωργοστάθη υφαίνει μια όμορφη καλοκαιρινή ιστορία, στα χνάρια του «Θησαυρού της Βαγίας». Η εφηβεία πάντα εκεί, με τις δυσκολίες και τις προσδοκίες της, με τις αμφιβολίες και τους έρωτές της και βέβαια με τα μυστήρια και τις περιπέτειές της!
Ελευθερία Καλούδη, βιβλιοδρόμιο
Η Ελένη Γεωργοστάθη γράφει μια ιστορία εσωτερικής δράσης και μεταμορφωτικής δύναμης, μια ιστορία που όταν τη δεις από μακριά σαν να κυλά σε ακύμαντα, σε ήμερα νερά. [...] Κι ενώ εκείνη [η Άννα] θα ετοιμάζεται να αποχωριστεί Το Γαλάζιο Ακρογιάλι, τις μάχες του θέρους και παντός καιρού που χρειάστηκε να δώσει και θα ανυπομονεί γι` αυτό που έρχεται, για τα δώρα που κέρδισε και για τις επόμενες μέρες, εμείς από την άλλη θα επιβραδύνουμε με κάθε τρόπο την ανάγνωση, να κρατήσουμε κι άλλο την απόλαυσή της.
Χριστίνα Φραγκεσκάκη
Ραδιοφωνική συνέντευξη στην Ιωάννα Νιαώτη
Η Κόκκινη Σβούρα
Το ελληνικό καλοκαίρι, μια εποχή μαγική και μεταμορφωτική, αλλά και το τοπίο ελευθερίας μιας απέραντης παραλίας, όπου η χαρά του παιχνιδιού σαρώνει σχολικές επιδόσεις, κοινωνικοοικονομικό στάτους και όλα τα σχετικά, μου φάνηκε το ιδανικό σκηνικό για να τοποθετήσω την αργή πορεία της χαμηλότονης, άτολμης και μοναχικής Άννας προς την ανακάλυψη όχι μόνο της δύναμης που κρύβει μέσα της, αλλά και της γενναιοδωρίας, της τρυφερότητας και της ανθρωπιάς των άλλων.
Ελένη Γεωργοστάθη, childit (αφιέρωμα σε παιδικά βιβλία)